Kierownik Katedry:
dr hab. Sławoj Dreszer, prof. nadzw. UAP

Opis:

Program Bionika w Projektowaniu został opracowany w latach 1973-1974 i wdrożony do dydaktyki w roku 1975 przez prof. Włodzimierza Dreszera. W roku 1981 został powołany zakład, który w roku 1992 uzyskał status Katedry Bioniki. Katedra Bioniki i Krajobrazu to obecna nazwa jednostki przyjęta w roku 2014.
Dostrzec, zrozumieć, wyabstrahować i interpretować w obiekcie projektowym – to zasada, która wyzwala energię myśli i wyobraźni. Refleksja dotycząca świata i naszego w nim miejsca pozwala oderwać się od schematów dominujących w różnych okresach. W pracowniach powstają sytuacje sprzyjające kształtowaniu indywidualnej, kreatywnej postawy twórczej. Tak rozumiany program stanowi podstawę edukacyjną dla istniejących dyscyplin projektowych. Otwiera on również możliwość nowych zakresów aplikacyjnych.
Program dydaktyczny Bionika w Projektowaniu jest unikalną w środowisku artystycznym ideą i strukturą wypracowaną na Wydziale Architektury i Wzornictwa Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Celem programu jest rozbudzenie myśli projektowej oraz kształtowanie indywidualnych postaw twórczych studentów w oparciu o obserwacje form, struktur i zdarzeń przyrodniczych.
W oparciu o ponad 40 lat doświadczeń dydaktycznych i projektowych Bioniki, w katedrze powstała Pracownia Projektowania Wnętrz Krajobrazowych a następnie specjalność: Sztuka Projektowania Krajobrazu a od roku 2014 unikatowy kierunek studiów Design Krajobrazu.
Powołanie kierunku jest odpowiedzią na rosnące potrzeby społeczne, gospodarcze i ekonomiczne związane z projektowaniem krajobrazu kulturowego. Spełnienie rodzących się postulatów dotyczących kreowanie miejsc i przestrzeni wyróżnionych wymaga szerokich kompetencji wywiedzionych z różnych dyscyplin sztuki i nauki.
Celem dydaktycznym kierunku Design Krajobrazu jest kształcenie wysokiej klasy projektantów posiadających umiejętności z zakresów: design’u, tektoniki przestrzeni, formy architektonicznej, komunikacji wizualnej oraz rewitalizacji obszarów zdegradowanych.
Studia na tym kierunku wyposażą studentów w umiejętności dotyczące projektowania min.: przestrzeni publicznych, wnętrz krajobrazowych, parków i ogrodów, mebli w przestrzeniach zurbanizowanych, małej architektury, komunikacji wizualnej, obiektów i urządzeń rekreacyjno-turystycznych.
Wykształcone kompetencje designera krajobrazu odnoszone są do projektowania miejsc, form i funkcji z różnych zakresów problemowych np.:

  • przestrzeni indywidualnych (miejsca szczególnych przeżyć i doświadczeń, obiekty krajobrazowe, otoczenie rodzinnego domu,);
  • przestrzeni społecznych (osiedla, place, ulice, parki, skwery, miejsca pamięci, itp.);
  • przestrzeni historycznych (miejsc związanych z historią lub zdarzeniami historycznymi, parki archeologiczne, miejsc pamięci, pola bitew, obiekty zabytkowe itp.).

„Bionika powstała wówczas, kiedy człowiek uderzył kamieniem o kamień i rozniecił ogień, a odbitą łuską krzemienia zaostrzył gałąź. Szum skrzydeł… wyobraźnia uwolniona od ciężaru ciała widzi więcej. Znikają ograniczenia, podziały, horyzonty. Emocje marzeń prowokują, by nierzeczywiste uczynić realnym. Stają się twórczym spełnieniem, gdy zobaczy oko, doświadczy umysł i ciało. Marzenia o locie to domena wyobraźni. By uczynić lot realnym przeżyciem, by pokonać bezwład i ciężar, trzeba poznać, zrozumieć i zaprojektować. Projektowanie to sposób na realizację marzeń. To zajęcie uprawiane powszechnie i codziennie. Projektujemy: spotkania, ubiór, zakupy, podróże, sposób zachowania, rozwiązanie problemu, wyposażenie pokoju, układ funkcjonalny mieszkania, dom, zieleń w ogródku, narzędzia, maszyny. Potrzeby i marzenia wskazują cel. By go osiągnąć, obmyślamy uporządkowany, racjonalny plan. Organizuje on postępowanie i konkretyzuje wizję – wyobrażenie celu. Powszechność takiego procesu wynika z przekonania, że projekt jest warunkiem skuteczności działania i podstawą sukcesu określającego jakość życia. Projektowanie nie jest zatem intuicją, lecz świadomym zamierzeniem, działaniem intelektualnym wspieranym przez wiedzę, wyobraźnię i doświadczenie. Jest próbą konstruowania i określania przyszłości, poszukiwaniem ładu dla materii, przestrzeni i emocji, które zaistnieć mogą. Przenikanie magicznej granicy między chwilą obecną i tym, co nieznane i nieokreślone, jest podstawową i twórczą funkcją projektowania.
Dom, mebel, narzędzie, obiekt to nie tylko zgrabnie ułożona forma i funkcja, lecz przede wszystkim sposób życia, myślenia, zachowania, to ludzkie emocje i klimaty. Czym jest, a raczej czym powinien być design wobec powszechności zajęcia zwanego projektowaniem?
W bieżącym codziennym projektowaniu posługujemy się schematami, upowszechnionymi wzorami konstrukcyjnymi i stylistycznymi. Każdy porządek, wzorzec, idea są dopóty żywe, dopóki pozwalają się rozwijać, a w swych rozwinięciach przystają do nowych sytuacji. Rozwój nauki i techniki toruje drogę dla zmian społecznych, psychologicznych i mentalnych. Obowiązujące wzory wyczerpują się, stają się jałowe. Tym samym powstające na ich podstawie projekty tracę siłę sprawczą. Design, profesjonalne twórcze projektowanie, zajmuje się tworzeniem wzorów, czyli projektowaniem projektów, które zostaną popełnione w przyszłości.”
Włodzimierz Dreszer, „Bionics”, PWSSP w Poznaniu, Poznań 1995


I Pracownia Bioniki – budynek A, s. 202
prof. dr hab. Marek Owsian, prof. zw. UAP
mgr Katarzyna Hryniewiecka, asyst.

II Pracownia Bioniki – budynek A, s. 203
prof. dr hab. Wojciech Hora, prof. zw. UAP
mgr inż. arch. Filip Żuchowski, as.

Pracownia Interpretacji Przestrzeni – budynek A, s. 204
prof. dr hab. Andrzej Wielgosz, prof. zw. UAP
dr Paweł Buszko, ad.

Pracownia Projektowania Struktur Krajobrazu Regionalnego – budynek B, s. 201
dr hab. Piotr Szwiec, prof. nadzw. UAP
dr Patrycja Mikołajczak, ad.

Pracownia Projektowania Wnętrz Krajobrazowych – budynek A, s. 205, 206


Pracownia Rewitalizacji Krajobrazu
– budynek A, s. 205, 206
dr hab. Sławoj Dreszer, prof. nadzw. UAP

Pracownia Woda w Krajobrazie – budynek A, s. 203
dr hab. Izabela Idzikowska-Bzdręga, prof. nadzw. UAP
dr Natalia Rozmus, ad.

Ergonomia

Pracownia Projektowania Form Funkcjonalnego Wyposażenia Krajobrazu
dr hab. Marcin Konicki, ad.