Kierownik Katedry
prof. dr hab. Janusz Marciniak, prof. zw. UAP

O kierunku Malarstwo
Specyfika dydaktyki artystycznej na kierunkach: malarstwo, malarstwo w architekturze i urbanistyce, tkanina artystyczna i konserwacja polega na ścisłym związku między teorią a praktyką i na pewnej „nadwyżce” praktyki. Programy pracowni mają charakter założeń ideowych i są wprowadzeniem do konkretnych, rozpisywanych na cały rok akademicki,tematów i ćwiczeń praktycznych. Wymienienie w tym miejscu wszystkich tematów i opisanie każdego ćwiczenia, niestety, nie jest możliwe. Pewną ilustracją realizacji zadań programowych są wystawy końcoworoczne i dyplomowe, które ujawniają bardzo ważne dla istnienia uczelni zróżnicowanie postaw artystycznych i metod prowadzenia zajęć. Tym, co wspólne, wydaje się szacunek dla praktyki i zrozumienie, że uczelnia artystyczna powinna inspirować do myślenia w kategoriach wartości uniwersalnych, uczyć samodzielnej i odpowiedzialnej pracy twórczej. Poszukiwanie własnego wyrazu i pogłębianie świadomości artystycznej zaczyna się już na etapie studiów z natury czy, jak ma to miejsce w przypadku tkaniny, podstawowych ćwiczeń formalnych. Z praktyką zaś łączy się konieczność poszerzania wiedzy – także na temat techniki i konserwacji. Malarstwo jest, jak rysunek i rzeźba, jednym ze źródłowych doświadczeń formy i w tej roli pozostaje niezastąpione nie tylko dla sztuki w ogóle, lecz również dla szeroko rozumianej kultury. Karmi się własną historią i jednocześnie jest wczepione w teraźniejszość i konkretne ludzkie życie. Warsztat to określona technologia, ale też „chemia” procesów, które zachodzą w artyście, w jego wyobraźni i wrażliwości. Co pewien czas słyszy się o „śmierci malarstwa” lub, przeciwnie, o „powrocie malarstwa”. Pozostawiając na boku kwestię prawdziwości tego rodzaju stwierdzeń, wystarczy skonstatować, że malarstwo ani się nie „skończyło”, ani się nie „zaczęło”. Było i jest, jak poezja lub muzyka, otwartą możliwością bezpośredniej wypowiedzi, której walor poznawczy nie stracił na znaczeniu, i stanowi przeciwwagę mechanicznie tworzonego i seryjnie produkowanego obrazu. Rozszerzeniu ulega samo pojęcie obrazu. Dokonuje się jego nieustanna redefinicja, której towarzyszy zawsze aktualne i ważne – zwłaszcza u nas – pytanie o artystyczną wartość dzieła i sens tworzenia sztuki.

prof. dr hab. Janusz Marciniak, prof. zw. UAP
kierownik II Katedry Malarstwa


PRACOWNIE

VI Pracownia Malarstwa – budynek F, s. 10
dr Tomasz Kalitko, ad., p.o. kierownika
mgr Krzysztof Mętel – godziny zlecone

VII Pracownia Malarstwa – budynek F, s. 20
prof. dr hab. Tomasz Siwiński, prof. zw. UAP
mgr Marcin Lorenc, asyst.

VIII Pracownia Malarstwa – budynek F, s. 21
dr hab. Wojciech Gorączniak, ad., p.o. kierownika
dr Monika Shaded, ad.

IX Pracownia Malarstwa – budynek A, s. 6
dr hab. Marek Haładuda, prof. nadzw. UAP
mgr Agnieszka Sowisło-Przybył, asyst.

XI Pracownia Malarstwa – budynek F, s. 22
prof. dr hab. Marek Przybył, prof. zw. UAP
dr Joanna Marcinkowska, ad.

XII Pracownia Malarstwa – budynek F, s. 23
prof. dr hab. Janusz Marciniak, prof. zw. UAP
mgr Dawid Marszewski, asyst.

XIII Pracownia Malarstwa
prof. dr hab. Grzegorz Ratajczyk, prof. zw. UAP
mgr Mateusz Pietrowski, asyst.

Pracownia Technik Malarskich i Rysunkowychbudynek C, s. 103
prof. dr hab. Jacek Gramatyka (godziny zlecone)

Pracownia Profesora Wizytującego
vacat