Miejskie Galerie UAP oraz fundacja Nowa Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu serdecznie zapraszają na wystawę:

Zdolni, ale leniwi 

25.01–13.02.2022

Galeria Duża Scena UAP
ul. Wodna 24, Poznań

wernisaż: 25.01.2022 godz. 18.00

artyści:

  • Christina Everts 
  • Dominika Hoyle 
  • Filip Strzelczyk 
  • Joanna Suppan 
  • Dzmitry Tsishkov 
  • Maria Furtacz 
  • Daniel Dąbrowski

kurator: 

  • Piotr Bosacki

Powiedzenie, że ktoś jest „zdolny, ale leniwy“ ma oczywiście aspekt komiczny i sentymentalny, ponieważ przypomina nam wypowiedzi nauczycieli o uczniach na niższych zwłaszcza szczeblach edukacji. 

Odkładając żarty na bok, stwierdzić należy jednak, że istnieje jakiś związek między pomysłowością i lenistwem człowieka (co nie oznacza oczywiście, że ludzie pracowici nie mogą być pomysłowi). Chodzi tu o ogólną zasadę, zawartą w powiedzeniu „Lenistwo matką wynalazku”. Największe olśnienia myśli technicznej (i nie tylko) dotyczą zazwyczaj następującego problemu: w jaki sposób, możliwie najmniejszym nakładem sił, uzyskać możliwie największy efekt (cokolwiek to znaczy).

Sama natura zachowuje się w ten sposób, jakby z tymi problemami się właśnie zmagała. Przyglądając się na przykład królestwu roślin, pytamy często: Jak natura to robi, że w tak małej ilości kodu, zawarta jest informacja o budowie tak wielkich konstrukcji? Jak to się dzieje, że z małego nasionka, które kosztuje tyle, co nic, wyrasta potężne drzewo?

Problem bezwładu, który w zadziwiający sposób przemienia się w źródło energii, obserwujemy właściwie na każdym poziomie zjawisk przyrodniczych. Gwiazdy (takie jak Słońce) rodzą się na skutek swoistego lenistwa grawitacyjnego. Powstają z obłoku, który zapada się bezwładnie, leci w dół, poddaje się ciążeniu. Ale właśnie dzięki temu obłok gęstnieje i temperatura w nim wzrasta. Po przekroczeniu pewnej granicy gwiazda rozbłyska i wypromieniowuje niezmierzone ilości energii świetlnej.

Na wystawie zobaczymy prace siedmiu studentek i studentów Katedry Intermediów UAP. Artyści, konstruując swoje prace, brali pod uwagę wyżej omówione problemy. W każdej realizacji mamy do czynienia z koncepcją prostej instrukcji początkowej, poczynionej jakby od niechcenia, która rozwija się, niejako samoczynnie, w rozbudowaną strukturę. 


zdj. kadr z filmu Filipa Strzelczyka „Probówki”