Kierownik: prof. dr hab. Andrzej Banachowicz, andrzej.banachowicz@uap.edu.pl
Asystentka: mgr Anna Morysewicz, anna.morysewicz@uap.edu.pl
Laborantka: Lucyna Grupa
Aleje Marcinkowskiego 29; Budynek A, sala 2
Język wykładowy: Polski
Link do wystawy końcoworocznej: https://wystawa2025.uap.edu.pl/start/wydzial-obrazu-i-dzialan-interdyscyplinarnych/laboratorium-tkaniny-artystycznej/
Szeroko rozumiana tkanina jest bogactwem – kolażem dyscyplin artystycznych. Mieści w sobie i czerpie z malarstwa, rzeźby, grafiki, rysunku, instalacji czy obiektu. Jest również totalną integracją techniki i technologii, materii i materiałów, technik klasycznych – do eksperymentu…
Jak to w laboratorium – osoby studiujące mogą opanować wpierw technikę tkacką, zapoznać się z pojęciem wątku, osnowy, zarobienia…
Mogą jednak również od razu tworzyć swoje „zaczyny plastyczne” z wykorzystaniem technik: tkania, zszywania, nawarstwia, owijania, skręcania, pikowania czy zgrzewania lub ich mieszania – EKSPERYMENTU. W trakcie tej pracy, poznając możliwości technik i materiałów, rozpoczynają projektowanie dalszych realizacji, indywidualnych zamierzeń, pokonując uwarunkowania wyobraźni, materii i czasu.
Istotą jest wyrażanie treści najbardziej istotnych dla osoby studiującej w zapisie plastycznym wygenerowanym w procesie badawczym Laboratorium – interdyscyplinarnego pola.
W Laboratorium można także zapoznać się z techniką batiku, czyli malowania na tkaninie z pomocą wosku. Znając podstawy, osoby artystyczne mogą zaprzeczać tradycyjnemu sposobowi jego tworzenia – eksperymentować podczas barwienia i woskowania, tworzyć unikatowe tkaniny albo potraktować batik i wosk, jako jedne ze składowych artystycznego eksperymentu.
Również za pomocą wątku i osnowy mogą tworzyć tkaniny, które łączy tradycyjna technika tkacka z nowoczesnymi środkami wyrazu i technologiami, przekraczając tym samym granice między sztuką i rzemiosłem. Proces twórczy opiera się na eksperymentowaniu z materiałami, strukturami. Tkanina staje się tu nie tylko medium, ale także przestrzenią dialogu z ciałem, powołaną przestrzenią i współczesnym przesłaniem. Rozwijaniu twórczych kompetencji osób studiujących w obszarze współczesnej tkaniny, ze szczególnym naciskiem na eksperyment materiałowy, gdzie myślenie przestrzenne i interdyscyplinarne ujawnia osobiste podejście do tkaniny.
Tematy wiodące – sugestie – inspiracje na cały rok to:
Teoria strun – koncepcja w fizyce teoretycznej, zgodnie z którą podstawowym (fundamentalnym) budulcem świata nie są punktowe cząstki, lecz rozciągłe struny o wielkości ok 10-31 metra a czasoprzestrzeń ma co najmniej 10 wymiarów. Oprócz czterech wymiarów makroskopowych, otwartych – trzech przestrzennych oraz czasu teorie strun przewidują co najmniej sześć dodatkowych wymiarów przestrzeni. Mają one być niedostępne codziennemu doświadczeniu ani dotychczasowym eksperymentom za sprawą kompaktyfikacji. Wymiary zwinięte w ten sposób mogą mieć skrajnie małe rozmiary, sięgające skali sięgające skali Plancka wyznaczającej granice stosowalności i znanej fizyki.
Potocznie światłem nazywa się widzialną część promieniowania elektromagnetycznego, czyli promieniowanie widzialne odbierane przez siatkówkę oka ludzkiego. Precyzyjne ustalenie zakresu długości fal elektromagnetycznych nie jest tutaj gdy możliwe, gdyż wzrok każdego człowieka charakteryzuje się nieco inną wrażliwością. Światło lub jego brak ma ogromny wpływ na formowanie się życia, nadaje też rytm naszemu życiu.
Więzienie Piranesiego – pisze George Poulet – to zarazem przestrzeń ograniczona i ograniczająca, przestrzeń zamykająca, a równocześnie tak rozległa i skomplikowana, że ten, co się w niej zabłąkał, może nigdy nie osiągnąć jej granic. Toteż wszystkie dzieła Piranesiego poświęcone zamknięciu w gigantycznym więzieniu wywołują zawsze u oglądającego ten sam zawrót głowy i uczucie duszności. Zagubić się – w lesie, w świecie, w głębokościach własnego istnienia – znaczy to samo, co być zamkniętym w bezkresie, mieć za strażnika nieskończoność (M.Yourecenar, Czarny mózg Piranesiego, s. 24)
„ (…) natura nie znosi próżni, a kultura boi się pustki” – Małgorzata Czapiga
Za pomocą tkaniny oraz innych technik artystycznych zaprezentuj własne rozumienie rytuału w oparciu o te już istniejące lub stwórz własny wywodzący się z codziennej rutyny.
Warunek zaliczenia semestru:
Przedstawienie i zaliczenie projektów odpowiadających na jeden z podanych tematów lub tematów własnych oraz realizacja „obiektu”, materialnego zapisu procesu poszukiwań twórczych.
In the broadest sense, fabric is a treasure trove a collage of artistic disciplines that encompasses and draws upon painting, sculpture, printmaking, drawing, installation, and object art. It is also a complete integration of technique and technology, matter and materials, and classical techniques – all the way to experimentation…
Just like in a laboratory, students can first master weaving techniques, familiarize themselves with the concepts of weft, warp, and weaving.
However, they can also immediately create their own “artistic beginnings” using techniques such as weaving, sewing, layering, wrapping, twisting, quilting, or heat-sealing… or combining them – EXPERIMENTATION. In the course of this work, as they explore the possibilities of techniques and materials, they begin designing further projects, individual endeavors, overcoming the limitations of imagination, matter, and time.
The essence lies in expressing the content – most significant to the student – through an artistic record generated in the research process of the Laboratory, an interdisciplinary field.
At the Laboratory, you can also learn about the batik technique, which involves painting on fabric using wax. Once they’ve mastered the basics, creative individuals can break away from traditional methods – experimenting with dyeing and waxing, creating unique fabrics, or treating batik and wax as elements of an artistic experiment…
Using warp and weft, you can also create fabrics that combine traditional weaving techniques with modern means of expression and technologies, blurring the boundaries between art and craft. The creative process is based on experimenting with materials and structures. Here, fabric becomes not only a medium but also a space for dialogue with the body, an evoked space, and a contemporary message. Developing the creative competencies of students in the field of contemporary textiles with a particular emphasis on material experimentation, where spatial and interdisciplinary thinking reveals a personal approach to textiles.
Themes, suggestions, and inspirations for the entire year include:
String theory – a concept in theoretical physics according to which the fundamental building blocks of the world are not point particles, but extended strings approximately 10⁻³¹ meters in size, and spacetime has at least 10 dimensions. In addition to the four macroscopic, open dimensions – three spatial dimensions and time – string theories predict at least six additional spatial dimensions. These are said to be inaccessible to everyday experience or current experiments due to compactification. Dimensions curled up in this way may be extremely small, reaching the Planck scale, which defines the limits of applicability and known physics.
Colloquially, light refers to the visible portion of electromagnetic radiation – that is visible radiation perceived by the human retina. Precisely defining the range of electromagnetic wavelengths is not possible here, as each person’s vision is characterized by slightly different sensitivity. Light – or the absence of it – has a profound impact on the formation of life and also sets the rhythm of our lives.
Piranesi’s prison,” writes George Poulet, “is at once a confined and confining space, a space that encloses, yet is so vast and complex that one who has strayed into it may never reach its boundaries. Thus, all of Piranesi’s works devoted to confinement in a gigantic prison always evoke the same dizziness and sense of suffocation in the viewer. To get lost—in a forest, in the world, in the depths of one’s own existence—means the same thing as being locked in boundlessness, having infinity as one’s guard.
“(…) nature abhors a vacuum, and culture fears emptiness” – Małgorzata Czapiga
Requirements for passing the semester:
Students must present and pass projects addressing one of the specified topics or their own topics, and create an “object”, a tangible record of their creative exploration process.





