Katarzyna Klich (ur.1976 w Gdyni); studiowała grafikę i malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (1996-2003). Obecnie pracuje w UAP na stanowisku adiunkta w XI Pracowni Rysunku prowadzonej przez prof. Bogdana Wojtasiaka. Prace prezentowała na kilkunastu wystawach indywidualnych oraz zbiorowych m.in. w Państwowej Galerii Sztuki, Sopot; Galerii Bielskiej BWA; Galerii Miejskiej Arsenał, Poznań; Galerii El, Elbląg; Galerii Gepperta we Wrocławiu, Galerii At, Poznań. Mieszka i pracuje w Poznaniu.
GALERIA
Zajmuję się przede wszystkim malarstwem i rysunkiem, tworzeniem obiektów przestrzennych. Jednakże pojęcie „malarstwo” traktuję jako punkt wyjścia do strukturalnego aranżowania przestrzeni. Zależy mi na budowaniu miejsc, które wytwarzają własną niematerialną przestrzeń. Punkty na granicy – punkty bezkresu. Miejsca ‘bezruchu’, które rządzą się własnymi prawami. Gdzie czas nie przebiega liniowo, rzeczy i zdarzenia mogą się powtarzać, za każdym razem przyjmując inne zakończenia. Niezapisane przestrzenie. Miejsca ‘bezczasu’. Może formy sztuki są „czarnymi dziurami”? Pochłaniają istnienie, myśli, uwagę. Obrazy, które stwarzają inne obrazy, inny wymiar ? Każda praca, rysunek, obiekt projektuje i wytwarza miejsce. Oddziałując na przestrzeń, zmienia ją, stwarza „wyrwę”. Obraz to nie tylko fragment nałożony na ścianę, to organizm przestrzeni, który z czasem zmienia ją nie tylko fizycznie, ale i wyobrażeniowo. Przywołując przeszłość, staje się skorupą pamięci.
W swoich pracach nawiązuję do sentencji Jerzego Ludwińskiego, mówiącej, że obraz jest zdarzeniem w czasie i przestrzeni, a jego ostateczna forma tylko krótkim momentem w całym procesie. Czy da się uchwycić moment przeobrażania się obrazu?
Jednym z ważniejszych dla mnie problemów jest ciągły proces egzystencjalnego rozpadu, zniszczenia, przemiany zachodzącej w naturze. Obrazy – formy, które powstają są jej częścią, istnieją w niej w sposób rzeczywisty, są tak nietrwałe, jak gubiony naskórek. Odnoszą się do przemienności i przemijania świata.
2015 rezydencja artystyczna Cow House Studio, Ballybawn, Irlandia
2012 odznaka honorowa MKiDN „ Zasłużony dla kultury polskiej”.
2009 nagroda rektorska I stopnia za działalność i zaangażowanie na rzecz Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.
„Rysunek jako ślad człowieka”. Magazyn Sztuki Format.
instalacja rzeźbiarska złożona z 6 szklanych i lustrzanych obiektów / prezentacja premierowa na wystawie pt. POROZMAWIAJ-MY. ROZDZIAŁ 1, EKSPLIKACJA / kurator: Rafał Górczyński / Poznańskie Centrum Dziedzictwa (PCD), Galeria Śluza, Poznań (2023)


wystawa indywidualna: instalacja artystyczna złożona z 14 obiektów wykonanych ze szkła, metalowych skrzynek, wody, żywicy, papieru / Galeria AT, UAP w Poznaniu (2023)



instalacja wieloelementowa złożona z 23 obiektów z gipsu, 2 fotografii, 2 tekstów / wystawa konkursowa pt. NIE OGLĄDAJ SIĘ ZA SIEBIE / TRIENNALE RYSUNKU / Muzeum Współczesne, Wrocław (2022)
