Katedra Rysunku_Pracownia Rysunku X

Nazwa pracowni

X Pracownia Rysunku

Kierownik Pracowni

prof. Andrzej Załecki, prof. zw. UAP
andrzejzalecki@wp.pl
+48 603 424 970

Asystent

dr Alicja Jeziorecka, as.
alicjajeziorecka@tlen.pl
+48 669 550 801

Sala

104, bud. A

Ogólna formuła pracowni

Zajęcia polegają na pracy z natury (postać, akt, układy form) oraz realizacji zadanych tematów. W pracowni realizowane są prace rysunkowe z użyciem różnych narzędzi. Zadane tematy nie wykluczają użycia żadnych środków. W pierwszym przypadku wykładowcy kontaktują się ze studentami głównie poprzez korekty, w drugim na zasadzie konsultacji.

Typ przedmiotu

Rysunek jest przedmiotem obowiązkowym na wszystkich latach studiów i kierunkach kształcenia. Student zalicza przedmiot w wybranej przez siebie pracowni rysunkowej. Może w niej również studiować w ramach pracowni dodatkowej (wolnego wyboru).

Poziom przedmiotu

Studia licencjackie i studia magisterskie (w ramach konsultacji). Rysunek jako dyscyplina twórcza zajmuje wysokie miejsce w hierarchii wykładanych przedmiotów. Jest zarówno podstawą projektowania  wszelkich rodzajów twórczości plastycznej, notowania spostrzeżeń, koncepcji jak i docelową autonomiczną formą sztuki. Sprawdzian kwalifikujący na studia powinien zapewnić poziom pozwalający na poświęcenie się pracy w jak największym stopniu kreacyjnej. Na studia w UAP kwalifikują się studenci o poziomie co najmniej średniozaawansowanym.

Rok studiów

Wszystkie lata i kierunki studiów I stopnia i II stopnia (w ramach konsultacji) – studia stacjonarne i niestacjonarne. 

Liczba punktów ECTS

Informacja o liczbie punktów znajduje się na planie studiów.

EFEKTY KSZTAŁCENIA – STUDIA I STOPNIA

Wiedza
Student powinien wykazać się orientacją co do definicji dyscypliny rysunku, narzędzi i materiałów służących do wypowiadania się w nim, elementów składających się na dzieło rysunkowe( kompozycja, światło, światłocień, proporcje, linia, modelunek itd.) różnorodności możliwości wyrazowych autonomicznego i służebnego charakteru czy rysunku jako formy szkicowej lub ostatecznej. Powinien również poznać historię dyscypliny i jej sytuację obecną w kontekście sztuki jako całości.

Umiejętności
Dążeniem jest wyposażenie studenta w taką sprawność, by brak umiejętności nie mógł być przeszkodą w uzyskaniu zamierzonego celu artystycznego. Dlatego powinien on swobodnie posługiwać się rysunkiem jako formą przygotowawczą- szkicem, pierwszą notatką pomysłu, projektem jak i docelowa samodzielna dyscyplina twórcza, za pomocą której mówi o sobie i świecie. Umiejętność operowania rysunkiem umożliwia także sprawną twórczość we wszelkich dziedzinach sztuki użytkowej.

Kompetencje społeczne
Artysta żyje w społeczeństwie i powinien mieć tego pełną świadomość. Często bywa zatrudniony w szerszym, wielobranżowym zespole. Dlatego powinien poznać relacje między sztuką a innymi przejawami życia i między zawodem artysty a innymi. Jako twórca konfrontujący się z odbiorcami powinien nawiązywać z nim bliski kontakt. Może odebrać ważną rolę w popularyzacji sztuki poprzez własną twórczość, udział w warsztatach, wykładach, poprzez publicystykę. Jako artysta ma narzędzia aby wspierać wyznawane przez siebie idee.

Wymagania wstępne

Można przyjąć, że kandydat, który pomyślnie przeszedł sprawdzian kwalifikacyjny będzie reprezentował w rysunku poziom średniozaawansowany i taki też jest wymagany wstępnie. Poza tym wymaga się aktywnego uczestnictwa w zajęciach i zaangażowania w pracę.

TREŚCI MERYTORYCZNE PRZEDMIOTU – PROGRAM

Program przewiduje rysunek z natury (zajęcia 2 razy w tygodniu). Tematami są głównie pozy aktu. W mniejszym stopniu postaci ubranej, układu form lub rysunek z wyobraźni. Praktykuje się także tygodniowe wyjazdy na plener, gdzie realizowane są zadania związane z miejscową przestrzenią. Dodatkowe zadania tematyczne realizowane są z użyciem dowolnych środków. Przykłady tematów: „Osobisty spis z natury”, „Kwarantanna”, „Kardiogram dnia”.

Spis zalecanych lektur

W dziedzinie, którą zajmują się pracownie artystyczne rolę lektur w dużym stopniu pełni uczestnictwo w życiu artystycznym: wizytowanie wystaw, pokazów, spotkań z artystami itp. Ważną rolę pełni zapoznanie się z dokonaniami epok ubiegłych (albumy, wystawy), a także z publikacjami dotyczącymi problemów technologicznych.

Metoda oceny

W ocenie ważne miejsce zajmuje zaangażowanie studenta i dokonany postęp. Ważne jest osiągnięcie wysokiego poziomu sprawności technicznej i manualnej, ale najwyżej oceniany jest wzrost kreatywności i zindywidualizowania wypowiedzi. Po każdym semestrze student otrzymuje zaliczenie z oceną. Aby uzyskać zaliczenie, należy wykazać się obecnością na zajęciach i zaangażowaniem w pracy. Oceny dokonuje się po przeglądzie semestralnym, podczas którego student prezentuje dorobek semestru (prace wykonane w pracowni i zrealizowane zadania tematyczne). O wysokości oceny decydują pod wieloma względami zbadane cechy pracy ze szczególnym wyróżnieniem zindywidualizowanych walorów kreacyjnych.

Język wykładowy

polski, angielski, francuski, niemiecki, rosyjski

Wszystkie teksty i fotografie opublikowane w witrynie UAP są chronione prawem autorskim.