Katedra Teorii Sztuki i Filozofii_14_Metodyka plastyki

1. Nazwa pracowni / przedmiotu

Metodyka plastyki

Wydział Edukacji Artystycznej

specjalność: wybrana specjalność artystyczna i pedagogika sztuki

studia stacjonarne pierwszego stopnia, II rok

2. Kierownik Pracowni / Wykładowca

mgr Aleksandra Jagielska / st. wykładowca

3. Asystent

4. Sala

11 , budynek E

5. Ogólna formuła przedmiotu

Wykłady, ćwiczenia, prezentacje projektów metodycznych, konsultacje, praktyka pedagogiczna

6. Typ przedmiotu

Obowiązkowy (dla studentów EA – specjalność: pedagogika sztuki)

7. Poziom przedmiotu

Średniozaawansowany, zaawansowany

8. Rok studiów

II rok – studia stacjonarne pierwszego stopnia – semestr zimowy i letni

9. Liczba punktów ECTS

4/6

10. Efekty kształcenia

  • WIEDZA

Student nabywa wiedzę w zakresie zagadnień dydaktyki szczegółowej, tj. metodyki nauczania plastyki/sztuki. Zna genezę i znaczenie pojęć – stosuje terminologię przedmiotu. Dokonuje analizy treści nauczanie, budując własne struktury wiedzy w obrębie już istniejących. Wartościuje je i ocenia zawodową przydatność.

  • UMIEJĘTNOŚCI

Absolwent wykazuje znajomość cech właściwych ekspresji twórczej, kompetentnie rozpozna indywidualne możliwości, zainteresowania i uzdolnienia. Nauczyciel – instruktor planuje zajęcia dydaktyczno-wychowawcze, dostosowuje metody, środki i warsztat pracy, uwzględnia korelację oddziaływań właściwą etapom edukacyjnym.

  • KOMPETENCJE SPOŁECZNE

Planuje i podejmuje działania rozwijające osobowość jednostki i kierowanie twórczą aktywnością. Korzysta z dostępnych źródeł informacji, form edukacji permanentnej. W oparciu o własne doświadczenia warsztatowe, pogłębia skuteczność podejmowanych oddziaływań edukacyjnych i współpracę ze środowiskiem. Wyzwala swobodę twórczych kreacji i popularyzuje działania w sztuce.

11. Wymagania wstępne

Student powinien posiadać wiadomości z zakresu historii sztuki, znajomość terminów i technik plastycznych oraz umiejętności warsztatowe, właściwe dla kierunku kształcenia (zgodnie z wymaganiami wstępnymi oraz wiedzą zdobytą w ramach realizowanych programów nauczania).

12. Treści merytoryczne przedmiotu

Rozpoznanie alternatywnych postaw wobec twórczości dzieci i młodzieży istniejących w pedagogice oraz cech właściwych ekspresji plastycznej na różnych etapach – stadiach personalnego rozwoju. Znajomość zagadnień dydaktyki szczegółowej przedmiotu i procesów kształcenia w zakresie planowania, projektowania, prowadzenia i oceny efektów zajęć. Wprowadzenie do realizacji obowiązkowej praktyki pedagogicznej.

13. Spis zalecanych lektur

Bibliografia (wybór):

  • ARNHEIM R. „Sztuka i percepcja wzrokowa”- Warszawa 1978
  • DEWEY J. „Sztuka jako doświadczenie” Ossolineum. Wrocław 1975
  • DYAKIEWICZ A. „45 minut o sztuce – materiały pomocnicze dla nauczycieli plastyki w szkole podstawowej” WSiP. Warszawa 1989
  • GORISZOWSKI W. KOWALIK P. „Z metodyki i metodologii wychowania plastycznego”
  • KUJAWIŃSKI J. (red.) „Rozwijanie aktywności twórczej uczniów klas początkowych. Zarys metodyki” WSiP. Warszawa 1990
  • LEWIS D. „Jak wychowywać zdolne dziecko” PZWL. Warszawa 1988
  • LOWENFELD V., BRITTAIN „Twórczość a rozwój umysłowy dziecka” PWN. Warszawa 1977
  • NATORFF A., WASILUK K. „Wychowanie plastyczne w przedszkolu” WSiP. Warszawa 1999
  • OPALA-WNUK K. „Sztuka która pomaga dzieciom”, Feeria, Łódź 2009
  • PEPPIN A., WILLIAMS H. „Sztuka i ty” WSiP. Warszawa 1991
  • POPEK S. „Analiza psychologiczna twórczości plastycznej dzieci i młodzieży” WSiP.
  • POPEK S. (red.) „Twórczość artystyczna w wychowaniu dzieci i młodzieży” WSiP. Warszawa
  • RUDOWSKI T. „Badania nad czynnikami intelektualnymi warunkującymi kształcenie plastyczne” PSEP. Warszawa 1989
  • TROJANOWSKA A. „Dziecko i plastyka” WSiP. Warszawa 1983
  • TYSZKOWA M., ŻURAKOWSKI B.(red.)„Wartości w świecie dziecka i sztuki dla dziecka”PWN
  • WALLON P., CAMBIER A., ENGELHART D. „Rysunek dziecka” WSiP. Warszawa 1993

Publikacje i wydawnictwa uzupełniające:

Podręczniki akademickie dot. pedagogiki w zakresie zagadnień dydaktyki szczegółowej
Podstawa programowa
Programy nauczania przedmiotu plastyka
Poradniki metodyczne
Podręczniki szkolne przedmiotu sztuka/plastyka
Scenariusze i projekty edukacyjne
Bieżące publikacje

14. Metody oceny

Student oceniany jest na podstawie obecności i aktywności na zajęciach oraz realizacji zadań śród-semestralnych, zw. z teoretyczną i praktyczną znajomością materiału nauczania.

Forma zaliczenia: zaliczenie z oceną

15. Język wykładowy

polski



1. Nazwa pracowni / przedmiotu

Metodyka plastyki

Wydział Edukacji Artystycznej

specjalność: wybrana specjalność artystyczna i pedagogika sztuki

studia stacjonarne pierwszego stopnia, III rok

2. Kierownik Pracowni / Wykładowca

mgr Aleksandra Jagielska / st. wykładowca

3. Asystent

4. Sala

11 , budynek E

5. Ogólna formuła przedmiotu

Wykłady, ćwiczenia, prezentacje projektów metodycznych, konsultacje, praktyka pedagogiczna

6. Typ przedmiotu

Obowiązkowy (dla studentów EA – specjalność: pedagogika sztuki)

7. Poziom przedmiotu

Średniozaawansowany, zaawansowany

8. Rok studiów

III rok – studia stacjonarne pierwszego stopnia – semestr zimowy

9. Liczba punktów ECTS

3

10. Efekty kształcenia

  • WIEDZA

Student poszerza wiedzę w zakresie zagadnień dydaktyki szczegółowej, tj. metodyki nauczania plastyki / edukacji artystycznej. Rozumie znaczenie pojęć i zagadnień metodycznych – adekwatnie stosuje terminologię rozbudowując strukturę treści przedmiotu. Prowadzi zaawansowaną analizę treści nauczania, buduje plany pracy oparte na poznanych strategiach kształcenia. Zna cele i zadania powszechnej edukacji artystycznej i kulturowej, jej rolę w kształtowaniu osobowości i inicjowaniu gotowości jednostki – wartościuje je i ocenia merytoryczną skuteczność działań.

  • UMIEJĘTNOŚCI

Student, w praktycznie podejmowanych czynnościach dydaktyczno-wychowawczych zauważa i rozpoznaje zainteresowania i uzdolnienia plastyczne dzieci i młodzieży. Respektuje także szczególne potrzeby edukacyjne w tym zakresie . Planuje zajęcia dydaktyczno-wychowawcze, dostosowując metody i środki przekazu do treści i poziomu możliwości uczniów. Wykorzystuje zasoby własnego warsztatu i praktyczną sprawność w zakresie stosowania poznanych metod, aktywizując innych do działania. Adekwatnie dostosowuje techniki i formy pracy do projektowanych zadań i treści.

  • KOMPETENCJE SPOŁECZNE

Skutecznie kieruje twórczą aktywnością grupy, realizuje cele i zadania zespołowe wyznaczone realizacją programów. Korzysta z dostępnych źródeł informacji i form edukacji permanentnej. Doskonali własne umiejętności warsztatowe i pogłębia skuteczność podejmowanych oddziaływań edukacyjnych. Wymienia doświadczenia i podejmuje współpracę w grupie a także z szerszą społecznością środowiska zawodowego. Wyzwala swobodę twórczych poszukiwań i popularyzuje nowatorskie działania w sztuce. Wykazuje umiejętność obiektywnej oceny zjawisk, przedsięwzięć oraz efektów oraz zdolność formułowania własnych opinii.

11. Wymagania wstępne

Student powinien posiadać wiadomości oraz umiejętności warsztatowe, wynikające z programu kształcenia kierunkowego w zakresie specjalności studiów oraz znajomość zagadnień psychologii i pedagogiki a także metodyki, w zakresie już zrealizowanym w toku kształcenia.

12. Treści merytoryczne przedmiotu

Poszerzona znajomość zagadnień metodyki przedmiotu i procesów planowania dydaktycznego.

Zasady dydaktyczne – teoria i praktyka. Metody i techniki aktywizujące – ich charakterystyka. Cykl edukacyjny – strategie oddziaływania wielostronnego. Modele nauczania (wybrane). Umiejętność projektowania i praktycznego prowadzenia zajęć oraz pomiaru efektów kształcenia obrębie obszaru tematycznego przez wyznaczanie taksonomii celów i wymagań programowych. Ocena i rozpoznanie alternatywnych postaw przez monitoring i analizę efektów. obserwowanych i osiąganych podczas Skuteczna realizacja zadań praktyki pedagogicznej, prowadzonej na różnych etapach kształcenia.

13. Spis zalecanych lektur

Bibliografia (wybór):

  • BANACH Cz. „Nauczyciel wobec reformy systemu edukacji” [w:] Kształcenie nauczycieli przyszłej szkoły”, red. MUCHACKA B., Kraków 2006
  • GORISZOWSKI W. KOWALIK P. „Z metodyki i metodologii wychowania plastycznego”
  • Jabłońska M. (red.) „Sztuka jako przestrzeń edukacyjna”, Wrocław 2001
  • KUJAWIŃSKI J. (red.) „Rozwijanie aktywności twórczej uczniów klas początkowych. Zarys metodyki” WSiP. Warszawa
  • ŁAWROWSKA R. „Rytm, muzyka, taniec w edukacji” Kraków 2005
  • POPEK S. (red.) „Twórczość artystyczna w wychowaniu dzieci i młodzieży” WSiP. Warszawa
  • ZEIDLER-JANISZEWSKA A. „Sztuka wobec estetyzacji codzienności” w: KRZEMIEŃ-OLEJAK S.(red.) „Kultura i sztuka u progu XXI wieku” Białystok 1997

Publikacje i wydawnictwa uzupełniające:

Podręczniki akademickie dot. zagadnień dydaktyki szczegółowej
Podstawa programowa Kształcenia ogólnego w różnych typach szkół i placówek (…)
Programy nauczania przedmiotu plastyka / sztuka
Poradniki metodyczne
Podręczniki szkolne przedmiotu sztuka/plastyka
Scenariusze i projekty edukacyjne
Bieżące publikacje

14. Metody oceny

Student oceniany jest na podstawie obecności i aktywności na zajęciach oraz realizacji zadań śród-semestralnych, zw. z teoretyczną i praktyczną znajomością materiału nauczania.

Forma zaliczenia: egzamin

15. Język wykładowy

polski