Piotr Ambroziak | Plujący Obraz –  Warsaw by Art

wystawa czynna 23 września – 30 września 2017

Apteka Sztuki

al. Wyzwolenia 3/5 00-572 Warszawa


Piotr Ambroziak mówi o swojej twórczości, że jest ona zapisem miejskiego ADHD.

Próżno tu szukać polukrowanych, hipsterskich widoczków. To raczej nieustanne zmaganie, zapis skrajnych emocji jednostki pragnącej w zbrutalizowanej rzeczywistości odnaleźć sens. Tytuł wystawy odnosi się do opinii jednego z widzów, że przedstawiane obrazy plują odbiorcom w twarz.

Obrana konwencja – agresywna, pośpieszna i gwałtowna unaocznia zagubienie w świecie pełnym cierpienia i przemocy. Ambroziak miota się w twórczym transie, znacząc płótno odciskami dłoni. Dukt jego pędzla jest szybki, nerwowy, jakby wciąż trwała pogoń za uciekającym czasem. Gęsta siatka linii szatkuje przestrzeń wywołując emocjonalne napięcie. Niekiedy pociągnięcia rwą się gwałtownie, pozostawiając prace nieukończone. Farba gdzieniegdzie wyciskana prosto z tuby tworzy migotliwe, jaskrawe akcenty.

Artysta podejmuje wysiłek poszukiwania układów odniesienia lub odległych punktów zaczepienia. Trudność polega na wyborze właściwej konwencji ikonograficznej. Poza Basquiatem i Nowymi Dzikimi niewielu pokusiło się o malowanie chaosu współczesnego miasta z całym jego napięciem emocjonalnym i formalną pustką. Ambroziak odrzuca bohatera i figurację, tak dotąd charakterystyczną dla jego prac. Podąża, w zamian, szlakiem krzykliwych, wyjętych z grafitti haseł i kilku archetypicznych symboli. Stopniowo ogranicza paletę barwną. W ostatnich obrazach dochodzi do rygoru bieli i czerni. Poprzez biel część prac wycisza się i milknie porzucając świat zmysłowych bodźców. Uwaga kieruje się ku metafizyce. „Jest to młode nic lub, dokładniej mówiąc, nicość zapowiadająca początek, narodzenie.” (Kandinsky, O duchowości w sztuce, 1912). Dłonie odbite na białych obrazach nabierają ciężaru znaczeń. W miejskiej jaskini artysta – szaman próbuje odnaleźć rzeczywistość, w której obowiązywałyby odmienne prawa i która narzucałaby inny rytm wewnętrzny. To rzeczywistość stanowiąca depozyt ludzkich tęsknot i wysiłków. Tu choćby na chwilę objawia się prawda istnienia i tajemnica bytu. Jak w prehistorycznej jaskini szaman jest twórcą „małych iluminacji”. (autor) Katarzyna Haber

Plujący Obraz

Słowo „pluć” budzi wiele, niekoniecznie pozytywnych skojarzeń od plucia ogniem czy jadem po metaforycznie rozumiane plucie jako znieważenie czy wyrażenie pogardy. Zostać oplutym w przenośni oznacza, że ktoś rzucił nam wyzwanie, naruszył nasz ład i porządek, być może obraził naszą godność, uczucia religijne czy  patriotyczne. Sztuka też posiada taką siłę – może kogoś znieważyć, splugawić, urazić czyjeś uczucia estetyczne i nie tylko. Inspiracją do nadania wystawie dwuznacznego tytułu „Plujący Obraz” były reakcje odbiorców na sztukę ekspresywną – często towarzyszące temu mocne wrażenia czy wzburzone dyskusje. Tytuł wystawy stawia pytanie w jaki sposób obraz jest w stanie przenosić silne emocje towarzyszące  artyście podczas tworzenia na odbiorcę. Zastanawia mnie, dlaczego napięcia, silny gest malarski powoduje, że obraz bywa dyskwalifikowany, nieuznawany jako estetyczny utwór. Dlaczego dzieło musi podlegać rozumnej klasyfikacji, zasadom klasycznej kompozycji czy idei.

John Dewey w książce „Sztuka jako Doświadczenie” pisze: „Ekspresja oczyszcza zmącone uczucia, ponieważ nasze pragnienia rozpoznają się, ale dopiero wtedy, kiedy ujrzą się w lustrze sztuki, a rozpoznając się, same ulegają przeobrażeniu.” Czy odbiorca również doznaje oczyszczenia wobec sztuki? Czy sztuka może na niego wpływać i zmieniać jego myśli i uczucia? Czy dla artysty zatem najwyższym kryterium ma być ekspresja i swoboda? Czy ma przejmować się zarzutami o „rujnowanie  estetyki”? I w końcu: czy Ambroziak faktycznie pluje w twarz odbiorcy?  (autor) Piotr Ambroziak

Odpowiedź na te, jak również inne pytania, można otrzymać podczas wernisażu, który odbędzie się w dniu 22 września 2017 roku o godzinie 19 w Galerii Apteka Sztuki w ramach nowego projektu  – Warsaw by Art.

 Warsaw by Art. 

Warsaw by Art to z założenia cykliczne wydarzenie kulturalne w stolicy. Jego pierwsza edycja będzie miała miejsce w dniach 22–24 września. Projekt powstał z potrzeby solidarności wśród osób i instytucji działających na rynku sztuki. Jest inicjatywą właścicieli i kuratorów warszawskich galerii sztuki przy aktywnym współudziale osób zaangażowanych w kształtowanie wizerunku i treści współczesnej kultury polskiej. W projekcie biorą udział zarówno galerie prywatne jak również galerie o charakterze społecznym, a także instytucje związane z życiem kulturalnym stolicy. Bogaty program trzydniowego wydarzenia skierowany jest do wszystkich odbiorców sztuki. Na wszystkie wystawy wstęp jest wolny. Wspólnym celem organizatorów tego wydarzenia jest szeroko pojęta promocja sztuki współczesnej, budowanie wizerunku Warszawy, jako metropolii bogatej kulturowo oraz wzmocnienia jej konkurencyjności w Europie.

https://www.facebook.com/events/1472018476179112/?acontext=%7B%22ref%22%3A%223%22%2C%22ref_newsfeed_story_type%22%3A%22regular%22%2C%22feed_story_type%22%3A%22117%22%2C%22action_history%22%3A%22null%22%7D

Piotr Ambroziak – urodzony w 1971 r. Studiował na Wydziale Grafiki i Malarstwa łódzkiej ASP. W 1996 r. obronił dyplom z wyróżnieniem w pracowni drzeworytu prof. A. Bartczaka (aneks z fotografii u prof. I. Pierzgalskiego). Uczeń prof. J. Narzyńskiego w pracowni malarstwa. Artysta intermedialny, uczestnik wielu stowarzyszeń artystycznych i wystaw międzynarodowych oraz indywidualnych w Polsce. Obecnie doktorant Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu na Wydziale Malarstwa i Rysunku, w pracowni prof. Dominika Lejmana.